ตอนนี้อยู่ในเทศกาลรับปริญญาของเราและเพื่อนๆที่รู้จักกันหลากหลายมหาลัย
ช่วงนี้ก็เลยได้ตระเวนไปงานรับปริญญาเพื่อนมากมาย สมองใช้งานหนักมากเพราะต้องวางแผนการเดินทางและไปหาเพื่อนคณะไหนก่อนดี 5555
งานรับปริญญานี่คนเยอะจริงๆ และขอประกาศรางวัลงานรับปริญญาที่ลำบากที่สุดตกเป็นของมหาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต โคตรรรเหนื่อย

มีโอกาสได้เจอเพื่อนมากมาย ทั้งที่รู้จักกันช่วงมหาลัย หรือจะเป็นช่วงเวลาสุดพิเศษอย่างมัธยม
มีหลายคนที่ไม่ได้คุยกันมานาน จนเหมือนไม่รู้จักกันไปแล้ว แต่เราก็ยังเลือกที่จะอยากไปยินดีในวันรับปริญญาด้วย
เคยได้ฟังคำแนะนำมาจากพี่ท่านหนึ่งว่าเราทุกคนคงเคยมีจังหวะที่เดินสวนกับใครซักคนที่รู้จักกัน แต่ไม่ได้คุยกันมานาน
ถ้าเราเลือกที่จะทำเป็นมองไม่เห็น ก็คงจะจบที่ต้องเมินกันต่อไปในโอกาสอื่นๆ จะกลับมาทักกันอีกทีอาจจะกลายเป็นเรื่องที่ลำบากใจ เราโอเคจริงๆใช่ไหม?
แต่ถ้าหากเราเลือกที่จะทักทายคงได้ยิ้มให้กัน ได้ทักทายพูดคุย และมีเพื่อนที่อาจได้ช่วยเหลือกันในอนาคต
ยิ่งในบริบทงานรับปริญญา คงไม่มีบัณฑิตคนไหนรู้สึกเสียใจที่ได้เจอเพื่อนที่ห่างหายกันไปนาน มาร่วมยินดีในวันรับปริญญา
มีอะไรสำคัญกว่าความสัมพันธ์? เรายังเชื่ออยู่ว่ายังไม่มีสิ่งไหนสำคัญกว่าความสัมพันธ์นะ


Leave a comment