[Day 33/100] ค่ายอาสาครั้งที่ 2 กับบทบาทพี่ค่าย

อาจจะเป็นประเพณีที่พบได้ทั่วไปสำหรับกิจกรรมที่มหาลัย ว่าก็จะฝากงานกันไปเรื่อย ๆ สำหรับน้องที่เข้ามาร่วมกิจกรรมในปีนั้น ๆ

กับค่ายอาสาที่เราเคยไปเป็นน้องค่ายก็เช่นกัน ซึ่งเรามองว่าก็เป็นโอกาสที่ดีนะ ในการที่จะได้มาสร้างทีม สร้างค่ายอะไรแบบนี้

โดยที่เราทำได้อยู่ในฝ่ายงานชื่อว่า “ส่วนกลาง” ก็จะมีหน้าที่บริหารงาน บริหารเงิน บริหารคนกันไป ซึ่งถือเป็นตัวปลดล็อคพลังสกิลการพูดของเราเลย เพราะก่อนที่จะมาทำค่ายเราเป็นคนไม่กล้าแสดงความคิดอะไรเล้ย

โดยช่วงที่จัดค่ายเป็นปี 2022 โควิด-19 กำลังเอาเรื่อง นอกจากทำค่ายก็ต้องมีมาตรการในการป้องกันโควิด เพราะเราจะไปทำค่ายกันตั้ง 10 วัน

พอจบค่ายวันที่สองมีน้องคนนึงดูป่วย ๆ เลยให้ลองตรวจโควิด แล้วก็ตามนั้น น้องเป็นโควิด (ก่อนมาค่ายให้ตรวจก่อนทุกคนแล้วนะ)

พอเจอคนติดโควิดปุ๊บ ก็เลยต้องตรวจโควิดกันทั้งค่าย

ที่ตลกก็คือ ฉันก็เป็นโควิดเหมือนกัน … วดฟ สวยเลย ได้ไปดูแลน้องค่ายในห้องกักตัวต่อ ฉลาดจริง ๆ เรา ไม่ช่ายยยยย

นี่แหละคือประสบการณ์พี่ค่ายของเรา เราเป็นโควิด อยู่แต่ในห้องกักตัว ฮ่า ๆ

แต่จากการเป็นพี่ค่ายนอกจากจะได้ฝึกการพูด การบริหาร อีกสิ่งสำคัญที่เราได้คือ “การเข้าใจคนอื่น”

เพื่อน ๆ ที่ร่วมกันทำค่ายก็มาจากหลากหลายคณะ เช่น สาย STEM ก็จะเชื่อว่าเราสามารถคำนวณและวางแผนได้ สายศิลป์ก็จะเชื่อว่าเราต้องสนใจกระบวนการมากกว่าผลลัพธ์

ซึ่งเราเชื่อว่า Approach ต่าง ๆ มันไม่มีถูกผิดหรอก ตราบใดที่เรามีเป้าหมายเดียวกันว่าอยากทำค่ายให้มันดี

แต่สิ่งที่สำคัญคือเราจะนำเอาความเห็นต่าง ๆ มาใช้ประโยชน์ และหาจุดลงตัวอย่างไร

นับจากวันที่จบค่ายก็ผ่านมาแล้ว 2 ปี แม้จะติดโควิด ผิดใจกับบางคนไปบ้าง (ดีกันหมดแล้ว) แต่ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่โคตรดีที่ไม่รู้จะหาได้จากที่ไหนอีก

ดีใจที่ได้ใช้ช่วงเวลาร่วมกันเด้อ