[Day 43/100] พยายามเป็นฟันเฟืองไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

จากบทความที่แล้ว ที่เล่าถึงการเข้าไปในชมรมสายธุรกิจชื่อ KU Case Club เพื่อเก็บเกี่ยวความรู้ในด้านของธุรกิจ

พอเป็นสมาชิกของชมรมมา 1 ปี ตอนนั้นก็ได้ทั้งความรู้และมิตรภาพจากเพื่อนใหม่มากมาย

พอจบปีการศึกษา คนเป็นสตาฟคอยดำเนินงานก็อาจจะเรียนจบกัไป เลยต้องผลัดเปลี่ยนคนดูแลชมรม เลยมาถึงคำถามสำคัญว่า “เราจะเป็นสตาฟไหม?”

จริง ๆ สำหรับเรามันอิ่มตัวแล้ว เราได้ความรู้ที่อยากได้แล้ว และเราไม่ได้มี Passion กับเรื่องนี้

แต่ก็มีอีกมุมที่น่าสนใจ คือทุกคนที่นี่เชื่อว่าการมีอยู่ของชมรมนี้ จะช่วยให้เด็กเกษตรได้อยู่บน Podium ของการแข่งขัน Case Competition มากขึ้น

ซึ่ง เออ เราอยากมีส่วนร่วมในการผลักดันสิ่งนี้หวะ เราได้ไปเหยียบที่ไหนเราก็ไม่อยากเป็นแค่ผู้ใหญ่อาศัย อยากช่วยเป็นฟันเฟืองเล็ก ๆ ให้ที่นั่นได้พัฒนาขึ้นได้

แล้วก็เรียบร้อย กินเวลาเราไป 1 ปี แต่ก็ถือว่าคุ้มค่านะ : )